เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม
 
 
 
 
 
 
 
 
สัตว์ที่แลกมาคือนกพิราบชื่อ "บารอน" ของรุ่นพี่นีมราน่า ไซริเนลค่ะ
ไม่ได้อยากจะแลกด้วยหรอกนะคะ แค่เห็นว่าเป็นรูมเมทกันแล้วก็สะดวกดี
 
เป็นครั้งแรกเลยค่ะที่ได้เลี้ยงนก
เท่าที่ศึกษาข้อมูลจากรุ่นพี่นีมมาดูไม่ค่อยยุ่งยากเท่าไหร่
ไม่ต้องพาไปเดินเล่น ไม่ต้องอาบน้ำให้ ฟังดูดีทีเดียว
 
แต่บารอนเป็นนกพิราบที่หนวกหูมากค่ะ...
 
 
ฉันแค่จะทำความรู้จักเท่านั้นเองค่ะ!!!
ทำไมถึงต้องร้องเสียงดังโยกกรงแบบนั้นด้วยล่ะ
 
ฉันไม่ค่อยถูกกับนกตัวนี้เท่าไหร่เลยค่ะ
แต่เพราะเราเป็นรูมเมทกัน ส่วนใหญ่ฉันก็จะทิ้งบารอนไว้ที่ห้องค่ะ
เสียงดังแบบนี้ไม่กล้าแบกไปไหนหรอกนะคะ
 
 
เท่าที่สังเกตดูแล้ว บารอนดูเป็นนกพิราบที่น้ำหนักเกินค่ะ
ไม่มั่นใจเหมือนกันว่าจะบินขึ้นสูงๆ ไหวมั้ย
แต่ฉันไม่กล้าเสี่ยงปล่อยออกจากกรงหรอกนะคะ...
 
การที่บารอนส่งเสียงร้องรุ่นพี่นีมแนะว่าให้อาหารแล้วมันจะเงียบค่ะ
ซึ่งอาหารที่ว่าก็คือขนมปัง โชคดีที่ไม่ได้กินหนอน
 
บารอนควรกินอาหารเป็นเวลา แต่มันร้องไม่เป็นเวลา
ฉันเลยตัดสินใจเอาผ้าคลุมกรงเสียงร้องจะได้เบาลงแทนค่ะ....
 
 
รุ่นพี่นีมเป็นคนที่มีความอดทนมากค่ะ...
 
 
บลูม บาร์กลีย์ ปี2 สลิธีริน
 
 
 
(เนื้อหาเดียวกัน)
 
 
 
 
เมื่อเช้าเราไข้ขึ้นค่ะ จากที่จะลุกขึ้นมาปั่นเลยต้องนอนซมแทน
 
ขอบคุณผปค.นีมมากนะคะ
วาดพาร์ทสม็อกได้น่ารักมากๆ เลยด้วย / / _ / /
 
 
 
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม
 
 
 
 
 
 

เอาหญ้าประหลาดหลายๆ อันใส่ลงไปในหม้อ

คนตามเข็มนาฬิกาหนึ่งรอบนับ “หนึ่ง”

คนตามเข็มนาฬิกาอีกรอบนับ “สอง”

คนตามเข็มนาฬิกาอีกรอบสุดท้ายนับ “สาม”

สะบัดไม้กายสิทธิ์เหนือหม้อเบาๆ แล้วปรุงต่ออีกนิดหน่อย

หน้าตาน่าเกลียดใช้ได้...

แต่ขั้นตอนต่อไปนี้สิ ถือว่าเลวร้ายกว่าตอนแรกอีกหลายล้านเท่า ส่วนผสมน่าอี๋เราใส่รวมในถ้วยเดียวกันแล้ว

ที่เหลือก็แค่หลับตาแล้วเทใส่หม้อไปซะ โบกไม้กายสิทธิ์อีกเล็กน้อย

ทีนี้ก็... กลับไปอ่านตอนที่ใส่ส่วนผสมน่าอี๋อีกรอบ แต่ของในนั้นไม่ของอย่างเดียวกันหรอกนะ แค่ดู อี๋! เหมือนกัน

ทำซ้ำไปซ้ำมา กินเวลาอยู่หลายวัน ของแบบนี้น่ะทำวันเดียวไม่ได้หรอกนะ! เป็นของที่ต้องละเอียดอ่อนด้วยมากเลยล่ะ

 

และแล้วก็มาถึงขั้นตอนสุดท้ายกันสักที

หวังว่าครั้งนี้มันจะได้ผลนะ ก่อนที่ผมของสควิป ฮอลลี่สันจะล้านหมดหัวไป แบบนั้นเราไม่รู้เลยจะขอให้ยกโทษให้ได้ยังไง

อาจจะต้องโกนหัวเป็นเพื่อน... จะยอมหรือเปล่านะ...

เส้นผมสีบลอนด์เทาร่วงหล่นไปในหม้อ เอาล่ะ ใจเย็นๆ นะตัวเรา โบกไม้กายสิทธิ์ปิดฉากซะ

3... 2... 1...

ตอนนี้เราหลบมาอยู่ใต้โต๊ะอย่างปลอดภัยแล้ว จะระเบิดหรืออะไรก็เชิญเลย “เรา-ปลอด-ภัย-แล้ว”

... ... ...

ทุกอย่างเงียบสงบจนน่าแปลกใจ หรือคราวนี้จะสำเร็จ

โอ๊ะ ของที่อยู่ในหม้อนั้นต่างออกไปจากทุกทีเลย ดูลึกลับ แต่อบอุ่น

คงไม่ถึงตายหรอกนะ ท่องไว้สิ เพื่อส่วนสูง 165 เซนติเมตรในฝัน! (ชั่วคราว)

เพียงแค่จิบๆ ก็น่าจะพอ หลับหูหลับตาไปเดี๋ยวก็จบสิ้นเรื่องสิ้นราวกันเสียที

 

อึก ... อึก ...

รสชาติดีกว่าที่เห็น

เหมือนร่างกายเราจะรู้สึกแปลกๆ เสียแล้ว

ยืดขึ้นด้วยล่ะ!

 

 

 

มอนโตะ ฌาเปลอง ปี7 ฮัฟเฟิลพัฟ

 

 


 

 

มอนโตะมักจะแสดงออกเหมือนเด็กๆ แต่เจ้าตัวยืนยันว่าโตแล้ว (แก่แดด)
 
สควิปมักจะทำหน้านิ่งๆ ไม่ค่อยแสดงอารมณ์เท่าไหร่
 
 
 
 
ขอบคุณ ผปค.สควิป มากนะคะ